Meritat...

Diskutime tek 'Hapësira filozofike' filluar nga atman, 23 Oct 2006.

  1. atman

    atman Forumium maestatis

    Meritat...

    ...Punon kali, ha gomari...sa herë ndodh ta verifikojmë diçka të tillë?
    Është një përvojë e cila nuk mungon tek askush, por shumë rrallë na shkon mendja për to, vetëm në ato raste kur e konsiderojmë si një padrejtësi, (që... na... më shumë se sa ...i... bëhet...përndryshe as që na shkon nëpërmend diçka e tillë...Se mos ajo që na shkon ndërmend është e programuar!!! Jo, thuajse nuk varet prej nesh, dua të them se përgjithësisht, mendimet tona janë të pavarura prej nesh, sikur të bëhet fjalë për një qënie brenda qënies!!! Ose ndoshta është vetvetja që na ve në lojë! Padrejtësia zbulon meritat dhe natyrën e ndryshueshme të tyre), pra, konceptohet si padrejtësi vetëm në kushtet e vlerës reale. Shpesh të indinjuar themi se nuk ishte i denjë për këtë apo atë gjë. Në rastin më vulgar për notën që mori sepse kopjoi. Dhe ajo që na indinjon nuk është fakti i kopjimit, por kur dëgjon se pikërisht iksi ose akshi, kapi një vend pune të mirë. Atë çast në kujtesë troket ajo që ka ndodhur realisht dhe mendojmë se ishte rezultat i kopjimit, ndaj e gjykojmë të pamerituar.
    Shpesh meritat janë vlera që ndahen me të tjerë, në ato raste kur realizimi i diçkaje kërkon mbështetjen e një ose më shumë të tjerësh. Në këtë rast kemi dallim, ndërthurje dhe kundërshti midis meritash.
    Dallim; shikojmë Merita individuale dhe Kolektive.
    Ndërthurje; domosdoshmëri për të realizuar qëllimin.
    Kundërshti; kontributi jepet ose dhurohet në bazë të aftësive të secilit.
    Dominojnë individët e aftë, por jo gjithmonë meritat janë të tyret. “Punon kali, ha gomari”, thotë një fjalë e urtë. Merita individuale duke qënë në folenë asaj kolektive, jo gjithmonë ushqen dëshirë (dikush merr pjesë sepse ndjehet i detyruar, por në fund të realizimit “gëzon” të njëjta merita).
    Duke iu rikthyer idesë fillestare të shkrimit, ne thuajse asnjëherë, në kushte normale, nuk futemi në meritë të Meritave. Është njëlloj mbrojtje instiktive? Ja një pyetje tjetër që mbetet enigmë. Sidoqoftë, qetësohemi duke menduar se nuk kemi as meritë as edhe faj për gjithë sa ndodh. Indiferencë apo jo?! Mbetet një problem për tu zgjidhur.
    Aristoteli dallonte katër nga format më të rëndësishme, por vetëm dy prej tyre i quante të vërteta:
    - Ai që është i denjë për gjëra të mëdha e që beson në diçka të tillë.
    - Ai që meriton pak dhe e di pikërisht këtë gjë.
    - Ai që duke merituar pak, beson se meriton shumë.
    - Ai që duke merituar shumë beson se meriton pak.
     
  2. alinos

    alinos Forumium maestatis

    Re: Meritat...

    kategoria e trete eshte me e perhapura nga te gjitha, por mendoj vjen ngaqe shumica e shqiptareve jane rritur me barkun bosh, keshtu qe edhe kur kane nuk ngopen asnjehere!
     
  3. zog

    zog Primus registratum

    Re: Meritat...

    dy kategorite e fundit nuk kane shume kuptim, duhet te jene perkthyer keq. fjala BESON duhet zevendesuar me KUJTON.

    dmth ai qe meriton pak (ngaqe nuk jep shume, s'eshte i zgjuar) por qe kujton se meriton me shume. ketu futen shefat e drejtoret, te cilet kujtojne se pa ta nuk ecen me ndermarrja. jane pra te domosdoshem e vetem per kete pretendojne shume me shume se sa marrin.
    sidhe e kunderta ata qe momentalisht fitojne shume e jane te ndergjegjshem se merritojne shume me pak sesa aktualisht fitojne.
    ketu futen futbollistet, shumica e tyre jane te ndergjegjshem qe paguhen shume me teper sesa meritojne.

    fjala KUJTON do te thote I DUKET ose besim i rreme, rren veten.

    ndersa fjala BESIM eshte diçka e thelle, ai qe beson qe meriton shume edhe meriton shume ne fakt, nuk ka si te jete ndryshe.
    ne lidhje me kete pune, trajneri i çelsit (nje skuader futbolli angleze) portugezi murinjo, kur ja sollen fjalen njeher mbi varferine ne bote, dmth mbi njerez qe paguhen shume me shume pak nga ai, tha: nuk jam une qe fitoj shume, jane ata qe fitojne pak.

    mendoj se shumica e njerezve fitojne pak me shume sesa deshirojne, ose sesa meritojne.
    dostojevksi thoshte; po te duash te kesh NJE shtepi, zoti do te te jape DY, por kurre TRE.

    ndersa vulen ketij muhabeti ja ka dhene shopenhauri duke thene : sigurisht qe njeriu mund te arrije ate qe do, por nuk mund ta doje ate qe do.

    kjo do te thote, qe ne qoftese nje person ka qellim te behet drejtor, ai patjeter behet i tille. problemi eshte qe shumica e njerezve nuk duan te behen drejtora, pra s'kane deshira/ambicje, lindin pa te.
    duke qene te tille ata edhe nuk meritojne gje.

    nje shprehje popullore mbi kete subjekt thote : kur u ndane KAQ na rane.
     
  4. cacol

    cacol Forumium maestatis

    Re: Meritat...

    Shprehjen e dike gabim sepse eshte : Kur u ndane KETO na rane! Per pjesen tjeter jam dakord me ty! Do shkruaj me gjate neser /pf/images/graemlins/smile.gif
     
  5. zog

    zog Primus registratum

    Re: Meritat...

    ndoshta, vetem se fjala KAQ eshte shume me percaktuese (e sakte), ne rastin konkret (ne lidhje me subjektin qe diskutohet, ose ne lidhje me forumin) sesa fjala KETO.

    po te ishim ulur ne nje kafe, patjeter do te mund ndoshta te perdorja fjalen KETO (ngaqe ti me sheh mu e une te shoh ty, ndodhemi perballe), keshtuqe KETO automatikisht percakton sasi (pak, shume) ose cilesi (mire, keq). kur shohim disa molle ne dyqan, duhet te themi KETO na rane per hise. etj, etj.

    ndersa kur shkruajme pa ditur gje per njeri tjetrin, ose mollet, nuk mund te shkruajme KETO ose ATO, por kaq ose aq. flasim per diçka enigmatike e per me teper keshtu behet shume me e prekshme fraza, ose ideja.
     
  6. atman

    atman Forumium maestatis

    Re: Meritat...

    Sqarim.

    Përdorimi i fjalës “beson” është me vend. Zakonisht botimet e tilla, kupto vepra të autorëve të lashtë, bëhen me tekstin origjinal përballë, në rastin në fjalë me greqishten. (unë nuk di greqisht dhe aq më shumë atë të vjetrën) Në vijim të mendimit edhe në greqisht, ka shumë të ngjarë të jetë përdorur e njëjta fjalë; beson, sepse në italisht në tekst, kemi “crede” – “beson”. Le ta analizojmë në të dy aspektet, atë gjuhësor dhe logjik.
    Në shqip kuptimi i mirëfilltë i fjalës “besoj”, lidhet me vetë fjalën, dmth beson në... dhe përhapet në shumë drejtime pa asnjë grimcë dyshimi. Ndërsa fjala “kujtoj” ka si kuptim të parë, “kujtesën”, dmth me ato mekanizma të trurit që venë në lëvizje memorien, e ngacmuar në mënyrë të ndërgjegjëshme ose jo, pra tërë këtë proces motorik që sjell një ngjarje, një episod, të parë të dëgjuar, ndryshe e thënë përvojë e jetuar ose jo. Unë kujtoj një poezi, dikë, një mal etj dhe vetëm si kuptim i fundit i saj, kuptim, madje as kuptim por ngjyrë, ajo përdoret në vend të fjalës: Pandeh, më duket, kam përshtypjen... Nëse do të më duhet ta vulgarizoj, do ta krahasoj me “qumështin - kujton” produkti bazë dhe derivatet e tij; gjalpi, kosi, dhalla etj.
    Në rastin tonë fjala “besoj” e përligj plotësisht veten në atë vend edhe nga pikpamja logjike. Dikushi, duke kaluar nga një situatë në tjetrën, në të katërtat, sipas Aristotelit, beson plotësisht. Jemi ne që duke i parë këto situata përcaktojmë me ironi se ku qëndron, ose se cila prej tyre është më afër së vërtetës. Dikushi, nuk e ve në dyshim diçka të tillë, përndryshe do të binin posht të gjitha. Dyshimi përjashtohet.
    Ai beson se e meriton...
    Ai kujton se e meriton...
    Në rastin e parë nuk ka vend për dyshim në rastin e dytë është e dukëshme hieja e dyshimit. Qoftë edhe një zbehtësirë e çfardoshme në kufijtë e të qënit, do t’i rrëzonte përfundimisht të katër kolonat e ngrehinës.
     
  7. atman

    atman Forumium maestatis

    Re: Meritokracia.

    Meritokracia nuk është gjë tjetër veç vlera që i njihen tjetrit nisur nga vërtetësia e tyre, sundim i aftësisë.
    Ndesh me Nepotizmin (a) – Trashëgiminë dhe këtu përvoja ka treguar jo rrallë që djali i filanit bëhet shef aty ku ka qënë i jati, ose në atë fushë... Kjo gjë ngre psh, më e pakta dy pyetje:
    - Fëmija i punëtorit, a mund të bëhet kryeministër?
    - Fëmija i një politikani, a duhet të jetë kryeministër?

    Merita është e barabartë me talentin ose si masë të vetën ka talentin. Kur dikush kryen një funksion, qoftë politik, shoqëror, drejtues në ekonomi e kudo, këtë duhet ta bëjë në bazë të talentit i cili nxjerr në pah edhe meritat në fushën përkatëse, ose çliron aftësitë e duhura. Nëse futemi thellë fjalës meritë zbulojmë në thelbin e saj, bazën e demokracisë, ose e pakta mund të krahasohet me të nga përmbajtja. Në fakt, në kushtet e Shqipërisë së sotme, Meritokracia do të ndeshet shumë shpejt me klasat që sundojnë, me forcat politike, me paditurinë e tyre dhe me pandërgjegjen e tyre. Këneta e Stigjes që e mbyt me avuj helmues meritokracinë.
    Në Shqipëri, sistemi politik, qeveritar e ka zëvendësuar me atë besues, (ky është i partisë sime), Meritokracia (edhe pse s’është i partisë sime, i përket pozicioni drejtues sepse ka talent dhe njohje profesionale të thellë) tenton të zhduket pa dëshirën e vet. Duke gërvishtur paksa në sipërfaqe këtë plagë të trashëguar shqiptare, them të trashëguar sepse s’mund të përjashtohet koha që e ka përpunuar, psh lidhjet fisnore, krahinore, politike, ekonomike, ideologjike, etike etj, spostohen vetiu në fund dhe nëse dalin në krye të listës, atëhere shpaloset një pamje tjetër. Nuk besojnë ata që s’mbushin barkun me bukë, por ata që e frynë plëncin aq sa u pëlcet. Asnjë varfanjak, psh, një që s’ka të hajë bukë në darkë, nuk mendon me zemërim fqinjin e tij që ka dhe nuk i shkon ndërmend se tjetri po i ha kafshitën e bukës që i takon atij. Në rastin në fjalë rrëshqasim drejt zilisë, merita këtu qëndron shumë larg horizontit. Një trup i uritur nuk ka kohë fiziologjike për mendime dhe ndjenja mefistofelike sepse duhet të luftojë për ekzistencën. Ndërsa një politikan, i cili nga ana tjetër është mirë nga gjendja ekonomike, dmth nga ata që gjithë ditën mendojnë të përvetësojnë diçka sepse e “meritojnë” – për ç’arsye?! pra ky politikan mund dhe e, eliminon meritokracinë – akti në veprim, duke e zëvendësuar me Plutokracinë – ja arsyeja. Plutokracia si fuqi politike e matur me, dhe në vartësi, të fuqisë ekonomike, pavarësisht nga aftësia profesionale dhe intelektuale, e politikanit në fjalë. Mund të jetë një copë i paditur, por ka pasuri, e natyrisht dikton edhe politikën. Në Shqipëri ky është një fenomen tmerrësisht i rrezikshëm, i konkretizuar çdo ditë me ngjarje të ndryshme, ku nuk sundon ligji, por vullneti i politikanit, i ministrit, i nëpunësit doganor etj. Është për tu shënuar se, historikisht ardhja në fuqi e nazizmit u pasua edhe nga lufta që i bëri Plutokracisë, duke e lidhur këtë fenomen të shëmtuar me vendet demokratike, për të justifikuar diktaturën dhe si mjet ai,(nazizmi) përdori pakënaqësinë e masave. Pra, kur Plutokracia zëvendëson meritokracinë, do të thotë as më shumë dhe as më pak mbytje e demokracisë. Një fenomen i tillë lehtëson përpunimin e pakënaqësisë.
    Merita bazë pakënaqësie.
    Çfarë ndodh me pjesmarrësit e një konkursi i cili ka si rrjedhojë edhe çmime? Ja një pyetje që zbulon diçka shumë interesante. Thuajse të gjithë, përjashto fituesin e çmimit ose vendit parë, janë të pakënaqur. Ndodh ngaqë, të gjithë mendojnë se u është bërë një padrejtësi. Ata që nuk fituan asgjë, jane të pakënaqur, ata që fituan një çmim të tretë besonin se meritonin të dytin, ndoshta të parin (dëshira është maksimale, kurrë një rrugë e mesme), dhe ai që fiton çmimin e dytë sepse besonte se meritonte të parin. Pse ndodh kjo? Sepse të gjithë e konceptojnë sikur u është bërë një padrejtësi. Në fakt çmimet janë diçka që vetëm fitohen, asnjëherë nuk humben.

    a- Nepotizëm – kuptimi i fjalës kërkohet tek solidariteti me të afërmit. Historikisht si fjalë lindi në shek XV-XVI kur disa papë të periudhës u bënin favore (dhe shkëmbenin) familjarëve të tyre, veçanërisht nipërve (Nipote), nga ka rrjedhur edhe fjala nepotizëm
     
  8. zog

    zog Primus registratum

    Re: Meritokracia.

    shiko zakonisht (kete zakon e kishin filozofet e vjeter) ne filozofi jepen shembuj. ndryshe nuk kuptohet gje prej gjeje.

    tjeter fjala MERITE(lat. MERITUM) mendoj vjen nga rrenja e saj MERR. dmth simbolizon ate çe ç'do njeri prej nesh merr si kthim nga ajo qe jep prej vehtes.
     
  9. alinos

    alinos Forumium maestatis

    Re: Meritokracia.

    po sikur te mos merreshim me "merite" por me "kraci"? Hmmm, shume ketu do te kuptonin se nje dominim apo nje tjeter nuk ka ne shume dallim, persa kohe eshte dominim, edhe kur te dominon eshte nje me me shume merita/aftesi/dije se ti..., apo jo shokeni forumore???
     
  10. TEDI

    TEDI Valoris scriptorum

    Re: Meritat...

    </font><blockquote><font class="small">Citim:</font><hr />
    ...Punon kali, ha gomari...sa herë ndodh ta verifikojmë diçka të tillë?
    Është një përvojë e cila nuk mungon tek askush, por shumë rrallë na shkon mendja për to, vetëm në ato raste kur e konsiderojmë si një padrejtësi, (që... na... më shumë se sa ...i... bëhet...përndryshe as që na shkon nëpërmend diçka e tillë...Se mos ajo që na shkon ndërmend është e programuar!!! Jo, thuajse nuk varet prej nesh, dua të them se përgjithësisht, mendimet tona janë të pavarura prej nesh, sikur të bëhet fjalë për një qënie brenda qënies!!! Ose ndoshta është vetvetja që na ve në lojë! Padrejtësia zbulon meritat dhe natyrën e ndryshueshme të tyre), pra, konceptohet si padrejtësi vetëm në kushtet e vlerës reale. Shpesh të indinjuar themi se nuk ishte i denjë për këtë apo atë gjë. Në rastin më vulgar për notën që mori sepse kopjoi. Dhe ajo që na indinjon nuk është fakti i kopjimit, por kur dëgjon se pikërisht iksi ose akshi, kapi një vend pune të mirë. Atë çast në kujtesë troket ajo që ka ndodhur realisht dhe mendojmë se ishte rezultat i kopjimit, ndaj e gjykojmë të pamerituar.
    Shpesh meritat janë vlera që ndahen me të tjerë, në ato raste kur realizimi i diçkaje kërkon mbështetjen e një ose më shumë të tjerësh. Në këtë rast kemi dallim, ndërthurje dhe kundërshti midis meritash.
    Dallim; shikojmë Merita individuale dhe Kolektive.
    Ndërthurje; domosdoshmëri për të realizuar qëllimin.
    Kundërshti; kontributi jepet ose dhurohet në bazë të aftësive të secilit.
    Dominojnë individët e aftë, por jo gjithmonë meritat janë të tyret. “Punon kali, ha gomari”, thotë një fjalë e urtë. Merita individuale duke qënë në folenë asaj kolektive, jo gjithmonë ushqen dëshirë (dikush merr pjesë sepse ndjehet i detyruar, por në fund të realizimit “gëzon” të njëjta merita).
    Duke iu rikthyer idesë fillestare të shkrimit, ne thuajse asnjëherë, në kushte normale, nuk futemi në meritë të Meritave. Është njëlloj mbrojtje instiktive? Ja një pyetje tjetër që mbetet enigmë. Sidoqoftë, qetësohemi duke menduar se nuk kemi as meritë as edhe faj për gjithë sa ndodh. Indiferencë apo jo?! Mbetet një problem për tu zgjidhur.
    Aristoteli dallonte katër nga format më të rëndësishme, por vetëm dy prej tyre i quante të vërteta:
    - Ai që është i denjë për gjëra të mëdha e që beson në diçka të tillë.
    - Ai që meriton pak dhe e di pikërisht këtë gjë.
    - Ai që duke merituar pak, beson se meriton shumë.
    - Ai që duke merituar shumë beson se meriton pak.

    [/ QUOTE ]


    Tema qe ke HApur eshte DIcka Reale ne GJithe Boten Jo Vetem Ketu ne SHqiperi qe Aktualisht jane shume nga Antaret e Forumit dhe SHqiptare jemi te gjithe ...

    Fakti eshte sepse Ti e Ben PUnen shume Mire po Meritat i merr Dikush Tjeter nga Stafi dikush qe ben me mire punen ne Sektoret e Mesiperm ... Qe JAne

    Spiunlliku Servilizmi Dhe e Futmja ...


    PRandaj mos Kerko Merita nga njerez qe nuk e MEritojne Te KEne Vendin Te te GJykojne Per Punen dhe Aftesite qe ke ... /pf/images/graemlins/cooli.gif
     
  11. zog

    zog Primus registratum

    Re: Meritat...

    tedi e ke gabim. kudo dhe ne çfare sistemi qofte ai qe ben punen eshte i respektuar dhe i vleresuar.

    shembulli tend vlen vetem atje ose per ata qe kujtojne se kane vlera, kur ne fakt nuk kane me shume se te tjeret.

    floriri ne balte (pra aty ku ka horra, spiune, hajdute, dembele, etj) shkelqen me shume. (pra merr vlere me shpejt)
     
  12. TEDI

    TEDI Valoris scriptorum

    Re: Meritat...

    Zog Kte gje po e Them Me Eksperience Personale ...


    Aktualisht ne Lokalin qe jam.PO Flas per Profilin Tim qe jam Ekspert . Ata Mendojne se dine te MAnaxhojne NJe Lokal kur Tere Jetes kane qene Vetem Kliente Dhe ngaqe kan pas Lek dhe Kane dhe Vete Ne Lokalin e Tyre e konsiderojne Veten Si Kliente ...


    Ku Ne Cdo Vend te Botes KLIENTI ka te Drejte ...


    Nje Rast Tjeter Shef ne NJe Sektor eshte Vene NJe Person qe ka Diplome per Dicka Tjeter Do sdo ti qe je i Kualifikuar per ate diplome qe ke harxhuar t pakten 10 Vjet qe te jesh i kualifikuar dhe ai tjetri po te njejten kohe ne Profil Tjeter PRape Ai eshte Shefi ... Kjo gje eshte e Vertete dhe nuk dua te jap te dhena sepse Disa mund ta kuptojne ose ta njohin personin ne Fjale ... Flasim per nje INstitucion SHteteror...


    Un i bi t Jem bishti i kavallit mbas Hierarkise sepse Lokale ka sa te dush dhe C Beri njeri C Beri Tjetri ... POr Kjo gje NDodh sepse NJoh per Fatin TIm Te Keq dhe te Mire Shume Vete qe punojne ne Institucione Shqiptare ...
     
  13. zog

    zog Primus registratum

    Re: Meritat...

    vetem se eksperiencat personale mund ti kemi te gabuara, pra jo te gjitha eksepriencat personale vlejne qe te mund te merren per baze.

    them perseri qe merita nuk humb, ajo del edhe sikur ta groposesh ne dhe robin qe i ka karakteristikat per ta pas. mesa mora vesh ti e shikon problemin per te cilin flet, ne kohe te shkurter. van gogun, po e marr per shembull, ne kohe te vet e mernin per te çmen (dhe shoket e tij me te ngushte e ndoshta edhe vellai i vet, qe nga paburrerria nuk ja ekspozonte pikturat prej turpit ose talljes prej te tjereve. e keta te tjeret qene piktore qe sot gjenden edhe ata neper muze por qe nuk u bene dot vangoga, piktura e tyre mbetet relativisht me ne hije).
    ndersa tani e mbajne per gjeni te piktures.

    ne ti lal, vazhdo ne rruge tate, poqese ke te tille, pavaresisht qesendisjes prej te tjereve. nje dit do arrish ne objektiv edhe pse sot veç mjergull ke perpara teje.
     
  14. TEDI

    TEDI Valoris scriptorum

    Re: Meritat...

    Zog Po Flasim Per Jeten Aktuale ... Ti Cfare Preferon Te KEsh Emer Tani dhe Emer PAsi te Vdesesh ... Apo ASnje Emer Tani dhe emer KUr Te Vdesesh ????


    Pergjigja JOte ???
     
  15. zog

    zog Primus registratum

    Re: Meritat...

    vetem se ne po dalim nga konteksti diskutimit. pastaj me kryesorja, te kesh emer sot, apo mot, nuk varet fare nga ne (tashti kjo varet se ne fakt jemi ne qe posedojme çelsin e suksesit, por kjo deshire nuk eshte aq evidente sa deshira per çaj, bie fjala).
    te ishte per mua do te preferoja suksesin pernjeheresh, vetem se poplli heroik na meson qe : rruga shkurter te bie gjate, shpesh. pranej s'do isha kunder ndaj suksesit edhepse mot, siç eshte ai mbas vdekjes psh.
     
  16. TEDI

    TEDI Valoris scriptorum

    Re: Meritat...

    JAm Dakort Me Ty ZoG. POr Po Flasim per Jeten aktuale dhe aktualisht nuk e di pse eshte HApur Tema apo Thelbi i Temes por Nje Fjale me ka thene NJe Burre i Vjeter ne 95 KUr Punoja me te ,DMth ja tha dikujt TJeter dhe une e Fiksova kte gje ... Tha Sa te jem Gjalle me Respekto Dhe Me Vlereso a Vdiqa UNe Me NDer Teje MUtin SIper Varrit MA bej .Ca JAne mbas meje do kene respektin dhe YMrin Tim Pune per Ata po e MBajten...Ahere e KAm Harxhuar Tamam kohen me Femijet e mi qe dhe pasi t jem bo Pluhur respekti im per ata do jete ...


    Ne Kete Aspekt po ta Jap Kte teori . Ne Anktualisht Kjo eshte Tani Lal Pavaresisht se Vlersohet baba apo BIri Apo n Ca Dere Fisi eshte ky Rob ... UN njoh shume Persona qe se meritojne t Jene ne Vendet qe kane por Jane ...Pse ???


    Une kete Teme te Hapa...
     
  17. atman

    atman Forumium maestatis

    Re: Meritat...

    A nuk do të ishte më e drejtë, sikur Van Gogun ta kishin trajtuar sipas meritës që koha ia kishte rezervuar? Përse Balzaku duhej të vdiste i mbytur në borxhe dhe i ndjekur nga fajdexhinjtë? Cili nga fajdexhinjtë kujtohet sot? Të gjithë kanë humbur ndoshta edhe emrin, e shumta qëndron i shkruajtur në ndonjë gur varri, duke përfituar nga kokëfortësia e gurit. Është më e drejtë që meritat të njihen në kohë, për fat të keq, ndodh rrallë.
    Unë jam dakort me mendimin e Zogut që merita është si puna e floririt, edhe sikur ta futësh në fund të dheut, s’ndryshket, por nga ana tjetër, Tedi ka të drejtë kur thotë se një meritë e tillë nuk i përket momentit, është ndoshta pjesë e së ardhmes(po e shpreh në mënyrën time idenë e Tedit)... “Është” dhe “ndoshta”...përqëndrohuni mbi këto dy fjalë për të kuptuar se nuk i dihet, sepse vetë “është” kushtëzohet nga mëdyshja, ose propabiliteti që quhet “ndoshta”, me këtë dua të them se ekziston edhe një mundësi tjetër; të mbetet e pazbuluar kurrë. Fatkeqësi? Natyrisht, por bota është mësuar me të gjitha llojet e fatkeqësive. Kështuqë une e kuptoj shumë mirë Tedin, (po i drejtohem përvojës personale), dikur, dikush që kishte mbaruar shkollën e partisë, më drejtonte dhe injoronte të gjitha ato që unë i kisha mësuar në universitet. Pra diktonte, sundonte, ose dominonte, nëse duhet të përdor të njëjtën fjalë të Jahos, që ngatërron ose përzjen, ose nxjerr zotësinë si të barabartë me meritat...sepse kush të sundon, e meriton. Duke ndjekur këtë fill logjike, edhe një pëdhunues femre është i zoti, përderisa përdhunon, edhe Hitleri ishte i zoti përderisa sundoi.
    Merita është diçka e dobishme që drejtohet jashtë vetes, dmth në të mirën e shoqërisë dhe për shoqërinë. Në këtë kuptim merita është vlerë. Jo çdo sundim meriton të vlerësohet, (rasti i Hitlerit), kjo do të thotë se merita është masë për zotësinë, e kundërta jo.
    Zotësia është aftësi për të kryer diçka – jo domosdoshmërisht e mirë. (rasti i përdhunuesit).
    Merita mund të jetë e tillë, pra meritë, duke respektuar patjetër dy kushte:
    A - të marrë si shpërblim mirënjohjen e të tjerëve.
    B - të mbartë denjësinë.
     
  18. gangsterja

    gangsterja Primus registratum

    Preferoj te kem emer edhe tani,edhe kur te vdes.Meritat e mia i mbaj trofe per vete,dhe nuk lejoj qe ndokush tjeter te perfitojme mbi mundin dhe mbi kurrizin tim.
     

Shpërndajeni këtë faqe