Poezi per nenen

Diskutime tek 'Letërsia' filluar nga Shkrimtari, 17 Jun 2012.

  1. Shkrimtari

    Shkrimtari Forumium maestatis

    Ti moj nane qe me halle m'rrite
    e tash shum qe u merzite
    nga pragu iku drita
    o Gurbet ty tu thaft dora
    prej pragut tim qe u largova. . .
    Ah mor Zot shum u merzita
    n'ket gurbet qe as se prita
    lotet e tua qe pikojn
    mua Nane moj me helmojn,
    por mos u mërzit se vjen dita
    qe ne prag te kthehet drita.

    Ndalu pak ore korb i zi
    te kthehem edhe një her te njerzit e mi
    ti shoh e t'me shohin
    se ndoshta kur te kthehem si njof
    dhe s'me njofin . . .

    Mora rrugën ne mergim
    thash ta provoj dhe un fatin tim.
    Fat i bardh a fati i zi
    si do dal as vet nuk e di.
    Rruges ecja dhe mendoja
    se NENEN për shum kohe nuk do ta shikoja.
    Kaloj male me debor
    ku ngjitesha me këmbë e me dor.
    Kaloj lumenj te terbuar
    jetën fare pa e menduar.
    Kaloj fusha pa mbarim
    nga koka deri te kembet
    ujë është bërë trupi im.
    Emigrimin po vazhdoj
    nuk e di se sa do duroj.
    Ne Emigrim po na kalon jeta
    1 e mirë e 100 te zeza . . .

    Nata me rrobat e zeza
    po shfaqej ne erresir
    drita e qiellit u ndez
    dukeshin si ar i ngrir.
    Nenen gjumi nuk e zinte
    por rri me rroba e zgjuar
    mendohej e pershperinte.
    me zemër te perveluar
    nga të vij i shkreti gjum
    qe mendimet i shkonin lum.
    Ah more Gurbet i mjer
    mos te mbajte perendija
    mos te te shtift ndonjeher
    Zoti ne duart e tija.
     

Shpërndajeni këtë faqe