Poezitë që parapëlqej.

Diskutime tek 'Letërsia' filluar nga Ema, 4 Nov 2002.

  1. Ema

    Ema Goddes

    Poezi te preferuara

    Dy buzë...
    Dy buzë të kuqe,
    dy dëshira të flakta,
    që afshin ma thithën,
    gëzimin ma fikën,
    si fantazma hikën
    ndër do bota të larta...
    Dy buzë si tëpërgjakta,
    dy dëshira të flakta,
    që afshin ma thithën
    në buzë kur mu njitën
    andjet m'i trazuen,
    zemrën ma tërbuen,
    trurin ma helmuen
    e në fund u mërguen...
    Dy buzë të kuqe,
    bukuri fatale,
    të një gruaje stërzane
    një pjsë zemre më nxorne,
    një pranverë të tanë më morne
    dhe gëzimin ma vodhne...
    Ato dy buzë të kuqe
    dhe dy lote të mija
    qenë shenja të dhimbjes,
    kur më vrau bukuria,
    kur më zu dashunia
    e më dogji rinia.

    Migjeni
     
    Solaris, Black_Rose and princ like this.
  2. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    RECITAL' MALSORIT

    0, si nuk kam një grusht të fortë
    t'i bij mu në zemër malit që s'bëzanë,
    ta dij dhe ai se ç'domethanë i dobët -
    n'agoni të përdihet si vigan i vramë.

    Unë - lugat si hij' e trazueme,
    trashigimtar i vuejtjes dhe i durimit,
    endem mbi bark të malit me ujën e zgjueme
    dhe me klithma të pakënaqura t'instinktit.

    Mali hesht. Edhe pse përditë
    mbi lëkurë të tij, në lojë varrimtare,
    kërkoj me gjetë një kafshatë ma të mirë...
    Por më rren shaka, shpresa gënjeshtare.

    Mali hesht - dhe në heshtje qesh.
    E unë vuej - dhe në vuejtje vdes.
    Po unë, kur? heu! kur kam për t'u qesh?
    Apo ndoshta duhet ma parë të vdes?

    0, si nuk kam një grusht të fuqishëm!
    Malit, që hesht, mu në zemër me ia njesh!
    Ta shof si dridhet nga grusht' i paligjshëm...
    E unë të kënaqem, të kënaqem tu' u qesh.

    Migjeni
     
  3. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    CMENDINA ME PORTE HAPUR
    Po ikni, po na lini,
    duke menduar; "Pergjithmone",
    Nga ky dhe qe ishte juaji, joni,
    qe eshte cmendina jone.
    Cmendina jone e dashur, mallengjyese
    me kafkat shqyese.

    O te cmendurit e mi te shtrenjte,
    sa ju dua,
    megjithese kurre s'ju flas,
    megjithese kurre s'me flisni
    dhe dot s'ju duroj
    dhe dot s'me duroni.
    Por ky eshte rit:
    ne nuk e shohim ne sy njeri-tjetrin
    per pa urryer,
    dhe ky eshte shkak
    per t'u dashur gjer ne cmendim,
    duke buzeqeshur ekzaltisht,
    ndersa ne faqe
    lotet na rjedhin,
    lotet.

    Bashkevuajtes te mi
    qe ikni mergueshem,
    te cmendines sone unikale,
    me sy te fiksuar
    pas nje ideje te vetme,
    oh, vetem pas nje ideje te vetme,
    qe askurre s'u pa, s'u gjend askund
    dhe s'di ndonjehere ne ka per t'u gjetur.

    Shperndahuni, ikni, tretuni.
    Vend me vend shtet me shtet...
    Oh, cfare piskame pisket
    nga cmendina jone
    ne oren e vone te perendimit,
    kur malli e merr per bijte ne Perendim...

    C'trishtim!
    Mure te rrjepur..Mure qe gjithmone
    kufizojne horizontin
    per te lene nje qiell pa fund persiper.

    Aty pas mesnate denesjet mbarojne,
    dikush me vete po flet:
    Sidoqofte shqiptarit,
    kudo qe te ndodhet,
    i mjafton marrezia e vet...
     
  4. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    MAMA DHE BIJTE

    Gjithmone e me ralle te shoh,
    gjithmone e me teper
    cuditem
    si dola nga barku yt dhe ti je ime bije.
    Sepse je e vogel, mama, e pafajshme
    dhe lotet i ke te brishte e te rinj.

    Ti qe u plake dhe qan si foshnje
    kur duhet te gezohesh
    e qe pikellimi te ndjek si urith
    pikerisht kur liria hap nje shteg.
    Po ti je e vogel, mama, e
    pafajshme...

    O zot, c'deshi nje njeri si ti
    ne kete bote te sprovuar...
    Ti akoma s'ke mesuar te genjesh,
    e shtrenjte dhe duart i ke si dy
    bonbone te vogla, te emblat duar, te sheqerta
    nga lotet e tu.

    Mireserdhe mama!
    Ja shtepia, filaxhani i kafese dhe miresjellja ime
    te serviret me kujdes, sofostike eshte, megjithate
    ne mode...

    Coje koken, perse qan?
    Bijte e tu jane rritur tashme-
    bisha sfiduese, s'i ndjek dot rreziku;
    ty te duan
    misheredhimbsur, mama,
    nuk te harrojne,
    me mire vdesin,
    Ke dhe ti ne zemen e tyre nje dritare,
    nje oval gezimi, drite e shprese,
    sepse te tute ishin naivet,
    si kuaj lufte, me syte e medhenj
    ushqyer me ujera kroi.

    I deshe fort, mama, sic dite i deshe,
    i mallkove fort, mama, sa munde i mallkove,
    me zerin qe e kishte si varg rruazash nbi gur...

    Dikur...e mban mend, mama?
    Ne shtepi kendoje,
    ishe e re, e bukur
    tani e kuptoj.
    perendimi vdiste i lumtur per ate lloj kenge,
    dhe syri yt i lumtur per ate lloj kenge,
    dhe jeta ishte oganike, mama:
    luanin kalamajte,
    naivett qe ti i rite me delir horizonti...

    Ja ku i ke perballe, te rrahur me jete e me sprove,
    felligeshtia i ka vrare, por gjakun nuk ua ka sterpikur.

    Jane te virgjer, mama, te perdalet e tu,
    jane te virgjer,
    lakuriq te pambrojtur, me gjithcka te fituar me
    dhembe.

    Mos i shaj, mama, se ben faj. Mos i truaj.
    Te kane dashur, mama, te kane dashur.
    I duaj. (Kurre prindi nuk mund te
    mberrije dashurine efemijes.)

    Kthehu, ece ne vete, mama,
    mos qaj me.
    Jane te fundit vjete te tute, ne
    kete femijeri te dyte
    mund te ngrohe pak dielli,
    po t'i teresh syte.
    Fshiji lotet, mama, jemi dermuar,
    te buzeqeshesh pak, kjo eshte buke per ne.

    O femija im i deshperuar,
    mekati me i madh i perendise mbi dhe.

    Mimoza Ahmeti
     
  5. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    APOLOGJIA IME
    (JETES)
    ...Marrezi, turp turp dhe
    mekate
    per jeten e terbuar
    se kur me ndal, o gjenerate,
    qe vuan rruges ndonje nate,
    me merr per te denuar
    dhe, me nje ze qe vret,
    ngahera me pyet:
    -Ku linde, o i ri?
    -O jete, linda ne shkreti!
    -Ku rron dhe ku vete,
    ne c'dhera e ne c'dete?!
    -Cudi! C'kerkon prej meje ti

    dhe si, o jete, pyet,
    kurse ne varferi
    me hodhe kur me gjete
    te lindur nga skelete
    pa drite, pa liri?
    -Njeri!
    Nga vete, as me thua?
    -S'e di! Jo, Nuk e di!
    Po lerme, o jete, c'ke me
    mua?
    -Dua ta di, po dua!
    -Atehere, jete e krisur,
    per mua mos pyet
    se qysh ne n'agim kam nisur

    te shkel si skllav i shkrete
    mbi gjurma shprese drite...
    . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
    . . . .
    -O mekatar,
    as faliu ligjes sime,
    bindu i cmendur enderrtar,
    s'jeton me shqetesime!...
    -Mu thell' ne brendesire
    ku ndjenja rron e lire,
    ku dhembja dhemb e prekur

    nga ligja jote e fuqiplote,
    ne gjirin tim si hekur,
    si hekur e celik,
    qello,qello, o me kamxhik;
    pa frik' e pa meshire
    e pa pendim,
    se mu ne thellesire
    te shpirtit, ne nje kend,
    lindi nje shqetesim
    qe celi varrin tend...

    Petro Marko
     
  6. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    Koha e pamjaftueshme

    S'kam kohe te harroj shume gjera
    Qe nga mendja ti nxjerr perjete.
    Per tragjiket e vjeter e shkreptimat
    Do t'me duhen se paku dy vjet.
    Dhe ndoshta po aq per Danten,
    Per frengjishten tok me plazhet po aq,
    Ndoshta grate do te jem duke fshire
    Kur muzgu do te afrohet nderkaq.

    Si udhetari me peshe te tepert
    Para avionit qe niset pas pak
    I ngarkuar rendshem ende
    Do t'afrohem tek varri humbak.

    Nga supet si ta heq kete barre?
    Ku ta hedh kete peshe, si?
    Me te s'mund te zbres atje poshte
    Por as lart dot s'e le kurrsesi.

    I menduar gjer ne cast te fundit
    Nga mosthenia, nga pengu tragjik,
    Nje shenje ndoshta te pakuptueshme
    Do t'ju bej te gjitheve e do ik.

    Pranvere 1990

    Ismail Kadare
     
  7. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    Pa ty

    Ti ike udhes se pafundme
    Ku zverdhin druret gjetherenes
    Mbi gjokse pellgjesh tani tundet
    I arti medalion i henes.
    Lejleket iken.
    Fill pas teje
    Si stof i keq u zbeh blerimi
    Dhe ngjajne toka, pylli, reja,
    Me negativin e nje filmi.

    Tani ne fusha shkoj menduar
    Ku nis te fryje ere e ftohte,
    Ku ca mullare te gjysmuar
    Duken qe larg si Don Kishote.

    C'te bej, po them me vehten time,
    Ne kete ore te vone te muzgut,
    Ku qerrja baltave ben shkrime.
    Te lashta sa te Gjon Buzukut?

    Do te shkoj te ulem permbi pellgjet,
    Te pi ne gjunje duke rene,
    Ne gryke e di qe do te me ngelet
    I ftohte medalioni i henes.



    I.Kadare
     
  8. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    Laokoonti

    Me shihni tek mbytem nga gjarperinjte
    ne muze te Luvrit ne Madrid , ne Nju-jork
    Para syve tuaj e aparate turistesh.
    qindra vjet kam qe vuaj
    nga qe sflas dot
    Si te flas?
    A mundet nje nofull mermeri
    te levize nje grime, te korrigjoje dicka?
    vini re syte e mi, te zgavrat e thella
    nje enigme, si amebe te thare atje ka.

    Nje te fshehte te madhe ndrydh brenda gjoksit
    para syve tuaj, ne Paris, ne Madrid.
    Ah, do te doja dyfish te m'i shtonit,
    vec sekretin e madh te shkarkoja nje dite.

    Tek me vini rrotull, une them me vete
    kaq te verber te jeni sa te mos te ndjeni kete,
    qe ky ngerc e ky ankth ne qenien time
    s'eshte nga gjarperinjte, por nga nje tjeter gje?

    Mijera here ne mijera net e dite
    te verteten e frikshme perseris pa pushim.
    Me shpresen e marre se nga kjo perseritje
    ndoshta mermeri peson nje ndryshim.

    Po s'nderron ai kurre.
    Art i skulptures
    genjeshtren mbi te ka ngrire pergjithnje.
    I mberthyer ne deshmine e saj te rreme,
    te verteten kujtoj e qaj per te.

    Si cdo gje e tmerrshme eshte i thjeshte sekreti,
    qe brenda boshlleku i gjoksit mban.
    Afroni, pra, kokat te degjoni te verteten,
    mua s'me mbyten gjarperinjte por trojanet me
    vrane.

    O, sikur te mundja gjithcka te tregoja.
    Si do te ngrinit para meje si gur,
    por une i denuar mes rropames suaj
    moskokecarese
    monologun te thurr.

    Ju e dini se perpara Trojes ahere,
    kali i drunjte, dhurata e grekeve u shfaq.
    Ky kale ne dy grupe i ndau trojanet:
    ta pranonin ate, ose ta flaknin sakaq.
    Pajtim me armikun, ulerinin tradhtaret
    mjaft me me lufte, zjarr edhe helm.
    Erdhi koha qe shpatat ti kthejme ne parmenda
    armiqte ne miq erdh koha te kthejme.

    Ne mbledhje te gjate "pro" dhe "kundra" kalit,
    une "kundra", kryesova me terbim.
    Dhe juve ju kam thene ahere se hyjnite
    gjarperinjte me derguan si ndeshkim.

    C'perralla kalamajsh, c'trillim per budallenjte
    une gjarperinjte do t'i mbrapsja me nje shkelm.
    Po c'ti bej fushates se tradhtareve kunder meje
    shantazheve,letrave anonime plot helm.

    Dite e nate e me jave polemika vazhdonte,
    nga shtresat e mesme e gjer lart ne qeveri.
    Ishte vjeshte.
    Nen qiellin e hirnosur me ere
    kali i drunjte perjashta priste ne shi.

    Ate kale une i pari e kisha goditur,
    ndaj, e dija, kete s'do te ma falnin perjete.
    Me ne fund "vije e bute" fitoi mbi te "ashpren",
    dhe ne "kokefortet" na vune ne arrest.

    Ne burg, me goten e ujit, ne mesnate
    helmin na dhane ata te pijme
    ata qe ulerinin kunder dhunes e shpates
    Qe dinin te kafshonin tamam si gjarperinjte.

    Ne mengjez qe pagdhire ne breg te detit
    ma hodhen kufomen drejt mbi zhavor.
    Rapsodet anembane perhapen
    versionin fals te gjarperinjve hyjnore.

    Ky ishte mbarimi i polemikes per kalin,
    ju e dini me Trojen se c'ndodhi pastaj.
    Tre mije vjet rrjesht,
    nga muzeu ne muzera,
    une hamalli i mermerte, genjeshtren mbaj.

    Tre mije vjet...Akoma zjarret e Trojes
    si floknaje e kuqe me rrine ne sy.
    Po me i tmerrshem se zjarret, kumet e vomet
    ishte fundi fare,
    kur u be qetesi.

    Troje e braktisur.
    Germadhe.
    Hi i ftohte;
    dhe poshte ne te vdekurit shtrire rresht.
    Dhe papritur, ne muzg siper tokes se mardhur
    u ndje dicka qe ate cante permes.

    C'ish kjo gervime keshtu, kjo jehone?
    Vume veshin. Kuptuam. greket e ligj
    permbi qendren e qytetit me parmende leronin
    per te thene se Troja perjete vdiq.

    Ja me ne fund dhe parmenda e tyre.
    Ah, plugu i saj si na cante me dysh!
    Nga tradhetia e Trojes, nga gjithe dhembjet,
    ky kafshimi i parmendes me i hidhur ish.

    T'i kthejme shpatat me ne fund ne parmenda.
    Keshtu therritnin atehere ata.
    Midis fjaleve tuaja, si mallkim, si gjeme
    veshet me kapen edhe kete hata.

    Me kane lodhur me shume, besomeni, ca fjale,
    se kjo peshe e neveritshme gjarperinjsh.
    Ju, qe gjer ne hene kini shkuar, si valle
    s'depertoni dot deri ne gjoksin tim?

    Gumezhina juaj si zhaurime deti
    me vjen nga cdo ane me perplaset ne vesh,
    nga copera bisedash shumegjuheshe rreth meje
    shqetesimet e medha te botes marr vesh.

    Degjoj emra shtetesh te reja qe kane dale,
    emra kombesh e popujsh te rinj degjoj,
    vec ai, i vjetri, i tmerrshmi kale,
    ashtu si ahere ka mbetur njelloj.

    Prej potkonjve te tij une rreqethem akoma
    dhe keshtu ne mermer i mbrojtur sic jam,
    kurse ju, te panjohurit, ju prej mishi dhe kocke
    vertiteni mosperfilles nga salla ne salle.

    Vertiteni,
    flisni per teatrin e per plazhet,
    per gjithfare motoresh e gjithfare qeverish,
    pa ju shkuar mendja qe ai mund te shfaqet
    ne nje dite te rendomte, nje mengjes me shi.

    Ashtu si ahere...
    po mjaft,
    u lodha.
    Nga vertitja juaj po me erren syte,
    nga rropama juaj veshet me gjemojne
    ne muze te Londres ne Luver e Madrid,

    ne pafshi ndonje dite te behem copera,
    nga marazi, sic thone, te plas, t'ia bej "krak"
    jo kujtimet e Trojes, as gjarperinjte monstra,
    por indiferenca juaj
    do te behet shkak.


    I.Kadare
     
  9. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    Dashuria-Cajupi
    F

    E mban mënd, moj Marë,
    dashurin' e parë?
    Njeri nuk e gjegji,
    se jeshmë te vegji.

    Unë pa ty s'rrojë,
    vij' e të kërkojë;
    tl pa mua s'rroje,
    vij' e me kërkoje.

    Në lule me erë
    putheshim ngahere,
    dhe si burr' e grua
    losnim nënë ftua.

    Një ditë, të dyza
    losnim mbylla-syza:
    U fshyem pa dukur
    Cinë të besoj taninë,
    perëndin' a dashurinë?
    Perëndi në këte jetë
    është dashuria vetë.

    ------
    Bukuria jote, leshërat e tua
    posi pëndë korbi, të gjata
    mbi thua,ballëtë si diell,
    faqetë si mollë,qafa jot' e gjatë,
    mesi yt i hollë,sisëtë si shegë,
    dhëmbët si thëlpënjë,buzët si
    burbuqe, sytë si gështënjë,
    dora si dëborë, fjala jote mjaltë,
    kurmi yt i derdhur, shtati yt i naltë;
    gjithë më kënaqin, të tëra t'i dua,
    po zëmëra jote u bë gur për mua!

    -----

    Pika-pika bie shiu
    dhe dëbora flokë-flokë,
    vetëtin e fryn veriu,
    breshëri kërcet mi tokë!

    Le të fryjë er' e ftohtë,
    s'ka ç'më bën dimëri mua:
    Dashuria më mban ngrohtë,
    se pushtoj atë që dua.

    Kur fryn era me tallas,
    kur bie dëbor' e shi,
    sa flë njeriu me gas,
    kur ka mikenë në gji!

    /pf/images/graemlins/smile.gif
     
  10. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    DËSHIRA

    Zot!
    Sot
    Jam,
    Kam,
    Shoh,
    Njoh,
    Rronj,
    Shkonj;
    Kam gas
    Dhe flas
    E them
    Të kem
    Ditë,
    Dritë,
    Jetë,
    Vetë,
    Ah, dua,
    Që thua,
    Të mos vdes,
    Po të mbes
    Përjetë
    Të ketë
    Shpirti im
    Pa mundim
    Shëndenë
    Të jenë
    Me mua
    Sa dua.
    Sonte jam gjall',
    E jam mirë,
    Po kam dhe mall
    E dëshirë,
    Zot i vërtetë
    I gjithësisë!
    Të rronj përjetë
    Ndaj njerëzisë!
    Ti ke në dorë,
    Çdo gjë që të duash;
    Nukë je i gjorë,
    Arrin që të thuash;
    Pa bëhenë gjithë ç'dua,
    Po të më dëgjosh mua,
    Le të bëhetë thua,
    Dhe gjithë janë bërë!
    Atë që thua ti vetë,
    Zot i math e i vërtetë!
    Ajo bënetë në jetë,
    Edhe mbaronet' e tërë!
    Ti epi jetë njerëzisë,
    Shto e beko dhe bagëtinë,
    Se ti je Zot' i gjithësisë,
    Në dorëz' e ke mirësinë
    Njerëzis' epi jetë të gjatë,
    Mundimet fare nga jeta ngreji,
    Djepinë shkret' e lugënë thatë
    Mos e shih kurrë, po mbushur leri.
    Fal
    Dhe ep
    Gjithë ç'ke
    Nga të mirat,
    E të pështirat
    Hidhi këtje,
    A vari më ndonjë grep,
    A mbuloji më ndonjë mal,
    E lërë vetëm mirësitë,
    Fal edhe dritë e jet' e ditë
    Le të prëhet gjithë njerëzija
    E të mos ketë kurrë të këqija;
    Ligësitë, djallëzitë e marrëzitë
    Le të mos rrojnë paskëtaj edhe një ditë
    Veç mirësija në këtë jetë të mbretëronjë,
    Urdhëri yt, puna jote, Zotth' i math e i vërtetë,
    E vërteta le të rronjë, gënjeshtra le të pushonjë
    Bëj si të duash, ç'të them unë Zot i vërtetë? Ti e di vetë!

    Naim Frasheri
     
  11. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    NË DASHTË ZOTI

    Nastradini ish qetuar
    Dhe po rrij duke mejtuar;
    Po përnjëherë u xgjua,
    Së shoqes i tha: "O grua,
    Nesërë jam për në veshtë,
    Se s'kam vatur këtë vjeshtë,
    Sindëkur vinja qëmoti."
    Plaka tha : "Në dashtë zoti."
    Nastradini i tha : "Unë
    S'e këllas zotnë në punë, { s'e këllas -- s'e fus }
    E shoh vetë punën time,
    E nuk e vë nër mundime,
    Që të doj' a të mos dojë,
    Se nukë më flet me gojë."
    Kështu the, o jetëgjatë!
    Papo u ngrite me natë,
    More shportat e gomarë,
    Po s'të vate udha mbarë!
    Për rrush del njeriu i mjerë
    E sjell shkarpa shumë herë.
    Gjithë bota po punonin
    E udhëtë po ndrejtonin.
    Nastradinë kur e panë,
    E zun' e më nuk e lanë:
    Gjithë ditën gur' i gjori
    Mbajti edhe pagë s'mori.
    I këputur, i drobitur,
    I lodhur, i kahënitur,
    Natën në t'errët u kthye,
    Me pluhurë mbi qyrdye!
    Erth më der' e trokëlliti,
    E shoqja nga shkalla xbriti,
    Tha : "Kush ësht' aty më derë?"
    Pa tha Nastradin' i mjerë:
    "Në dashtë zoti, jam unë,
    Që vajç' e s'bëra dot punë!"
    Pa më nesëret një fqinjë,
    Q'ish i varfër e pa linjë,
    Erth e i kërkoi gomarrë,
    Duke thënë ca më parë:
    "Jemi pa buk' e pa ngrënë,
    Në mulli drithë kam shpënë,
    Gjer më tani është bluar,
    Po s'kam kafsh', o i uruar."
    Nastradini, pa mejtuar,
    Tha : "Për dru e kam dërguar,
    Ka vaturë që me natë,
    I varfëri veshgjatë."
    Ajy tha "e kam dërguar",
    Gomari palli në quar!
    Fqinja tha : "Pse më gënjeni,
    Të drejtënë s'ma rrëfeni?
    Ja se ku pëllet gomari,
    Qysh e ka marë druvari!"
    Nastradini tha : "S'kam parë
    Kshu, të besojnë gomarë!
    Me fjalën time s'je nginjur,
    Që jam sot plak e i thinjur,
    Po dëgjon gomarrë ç'thotë,
    Q'është pa mënt e flet kotë.
    Njeriu që dëgjon gomarrë,
    S'e ka punën mbroth e mbarë."
    Kështu tha, po të vërtetën
    E thosh gomari, të shkretën.
    N.Frasheri
     
  12. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    Enderr e prere

    1.
    Mos vdis, se pas shirave aren e mbushi bari,
    Ka rene ne ullishte mize e ullirit.
    Hardhia duhet sperkatur shpejt me gurkali
    Dhe ende s'ka dale nga plisi kercelli i misrit
    Ne enderronim te benim nje anije,
    Kurkush s'e mendonte me c'dru do ta ngrinim,
    Kishim ndermend ta ndertonim me dege hardhie
    Dhe vela ti vinim.

    Bodrumet e saj t'i mbushnim me poce me vere
    Dhe te lundronim ne ishujt e Havajes;
    Ta pinim veren me vajzat e ishujve ne Belvedere,
    Zezaku te bente fresk me fleten e palmes.

    2.
    Mos vdis se kalit i ra ne vrapim nje patkua
    Dhe nisi ta ngreje nga dhimbja kemben e pare;
    Kerkojme patkonj e s'na jep njeri hua,
    S'e gjejme as nallbanin e marre.

    Ne enderronim te shkonim ne hipodrome,
    ne vende te lumtura ku munden me kuaj,
    Tani dhe kali calon e s'na ha as barin e njome;
    me sy si gota na sheh si te huaj...

    3.
    Mos vdis, se dielli ne oborr e ka shtruar sofren e madhe
    Dhe presim te vijne vajzat te gjitha,
    Te gjitha ato qe ti u thoshje "sorkadheve",
    Kur grisnin fustanet ne driza.

    4.
    Mos vdis ne dhomen e heshtur i shtrire
    Eshte turp kaq shpejt te rrish e te vdesesh!
    Ne enderronim nje vdekje me te mire:
    Duke vdekur, fytyrat tona ti shihnim ne piken e veses.

    Dritero Agolli
     
  13. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    KUR TE JESH MERZITUR SHUME
    Ketu s' do te jem, do jem larguar;
    Ne toke i tretur si te tjeret,
    Ne kafenene e preferuar
    Nuk do me shohin kamarieret.

    Dhe neper udhet ku kam ecur,
    S'do ndihet kolla ime e thate,
    Mbi varrin tim do te rrije i heshtur
    Nje qiparis si murg i ngrate.

    Ti do trishtohesh atehere,
    Se s'do me kesh ne dhome gjalle,
    Dhe, kur ne xham te fryje ere,
    Do qash me eren dalengadale.

    Po kur te jesh merzitur shume.
    Ne raft te librave kerkome,
    Atje do te jem i fshehur une,
    Ne ndonje varg a ndonje shkronje

    Mjafton qe librin pak ta heqesh
    Dhe une do zbres, do vij pas teje;
    Ti si dikur me mall do qeshesh,
    Si nje blerim pas nje rrekeje.

    D.Agolli
     
  14. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    KUR NJE MENGJES

    Do te jete mengjes e une do te vi patjeter.
    Mbi xhaketen time do te kene rene petale
    Nga lulet e kumbulles se vjeter,
    Nga lulet e thanes se tharet.

    Ahere ti s'do te jesh zgjuar akoma.
    Une do te them emrin tend ne xhame
    Dhe do te vershellej te dashuren kengen tone:
    "Ti cele heret, moj bajame!"

    Do vershellej ngadale-ngadale
    E s'do prish gjumin tend te bukur.
    Do bien mbi mua petale
    E do ulet ne sup nje flutur...

    E, kur syte te hapesh, do te shohesh
    Romantikun e perjetshem ne xhame
    Dhe kengen e dashur do njohesh:
    "Ti cele heret, moj bajame!"

    Agolli
     
  15. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    BALADË QYTETSE
    Mbramë
    qiella dhe hyjt e vramë
    një ngjarje të trishtueme panë:
    Hije... jo! - por një grue
    me ftyrë të zbetë edhe me sy
    të zez si jeta e saj,
    me buzën të vyshkuna në vaj,
    me plagë në gjoks e stolisun
    me veshje dhe me shpirt të grisun,
    me hije grueje,
    një kens këso bote,
    një fantom uje
    vallzonte valle në rrugë të madhe.
    Dy hapa para, dy hapa mbrapa
    me kambë të zbathun,
    me zemër të plasun.
    Dy hapa djathtas, dy hapa majtas,
    me flokë të thime,
    me ndjesi të ngrime.
    (Dikur,
    kur gjit' e saj me kreni
    shpërtheheshin n'aromë,
    kur ish e njomë -
    atëherë e dashunojshin shum zotni.
    E sot?)
    Jeta e saj asht kjo vall' e çmendun
    në rrugat e qytetit tonë,
    një jetën e fikun, një jetë e shterun,
    shpin i molisun, zemër e therun,
    një za vorri, një jehonë
    që vallzon natën vonë
    nëpër rrugat e qytetit tonë.
    Migjeni
     
  16. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    MELODI E KËPUTUN
    Melodi e këputun - lot i kjartë nga syni
    i një grues së dashun...
    andje e përplasun,
    xhevahir i tretun,
    një andërr e shkelun,
    buzë e paputhun
    në melodin e këputun.
    Nga vaji i heshtun shkunden supat e zhveshun,
    verbojnë nga zbardhimi...
    e ther, ther hidhnimi
    për çasteet e rrëshqitun,
    për fatin e ikun,
    për gëzimin e humbun
    në melodin e këputun.
    Brrylat ndër gjujë të mpshtetun, ftyrë në shplakë e fundosun:
    Qan grueja e pikllueme
    me zemër të piskueme
    (një kitarë e gjymtun,
    za kange i mbytun
    në buzë nga dhimb' e puthun
    në melodin e këputun).
    Hesht njeriu pran grues që qan e turpnueme...
    syni i venitet
    në të loti vërvitet,
    diçka nxjerr nga xhepi
    grues ia lë - dhe së shpejti
    e len gruen e humbun
    në melodin e këputun.
    Por kur vjen ndoj tjetër, epshi kapërthehet,
    gjaqet turbullohen,
    përzihen, përvlohen,
    çohen peshë, tërbohen
    ... e vetëm ndëgjohen
    ahtët e molisun
    në melodin e grisun.
    Migjeni
     
  17. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    Ata me paten munduar
    dhe zemeruar sa s'ka.
    Disa me dashurine e tyre
    me urrejtjen e tyre disa.

    Dhe shpirtin ma paten helmuar
    me dhane vrer te pi,ata.
    Disa me dashurine e tyre
    me urrejtjen e tyre disa.

    Por ai qe shume e me shume,
    me mundoi,zemeroi e trishtoi,
    ai s'me urreu kurre,
    dhe kurre s'me dashuroi.

    Hajnrih Hajne
     
  18. Isabelle

    Isabelle Valoris scriptorum

    Re: Poezi te preferuara

    Kristal

    Ka kohë që s'shihemi dhe ndjej
    si të harroj une dalëngadal
    si vdes tek une kujtimi yt
    si vdesin flokët dhe gjithçka.

    Tani kërkoj poshtë e lartë
    një vend ku ty të të lëshoj
    nje strofë a notë, a një brilant
    ku të të lë, të puth, të shkoj.

    Në s'të pranoftë asnjë varr
    asnjë mermer, a morg kristal
    mos duhet vallë prapë të të mbart
    gjysëm të vdekur, gjysëm të gjallë.

    Në s'gjetsha hon ku të të hedh
    do gjej një fushë a një lulnajë
    ku butësisht porsi polen
    gjithkund, gjithkund të të shpërndajë.

    Të të mashtroj ndoshta kështu
    dhe të të puth të ik pa kthim
    dhe nuk do dine as ne askush
    harim ish ky a s'ish harim.

    I. Kadare
     
  19. Diavolessa

    Diavolessa Valoris scriptorum

    Re: Poezi te preferuara

    Ku te te gjej ty?
    Mos ke ikur ne hene?
    Mos ke ikur ne diell?
    Mos te kam krijuar ne enderra?

    Mos ke gjetur nje menyre per tu bere e padukshme?
    Te me shohesh , e une mos te te shoh....
    Mos te kane bezdisur kaq shume te tjeret?
    Sa ti kesh vene vetes maske ne ffytyre?

    Mos je ti ajo qe era fryu sonte naten ne dritare
    dhe ma prishi gjumin?!
    Mos je ti ai shiu qe na ne mbremje gjithe naten
    e me futi ne mendime?!

    Mos je ti zemra ime qe rreh,
    mos je ti vemia qe me pret?
    (Muzg i grunjte me vetmira lulekuqesh...)

    Mos e ke emrin dashuri....
    Mos e ke emrin lumturi....
    Mos e ke emrin vetmi......

    Mos e ke emrin pritje....?!
     
  20. Ema

    Ema Goddes

    Re: Poezi te preferuara

    Paris at night

    Tri shkrepse te ndezura ,
    nje nga nje ne erresire
    E para per te pare
    fytyren tende,
    e dyta per te pare
    syte e tu,
    e fundit per te pare
    gojen tende
    dhe tere nata per te mi kujtuar perseri
    duke te te shtrenguar ne krahet e mi

    Zh.Prevert
     

Shpërndajeni këtë faqe